Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хістанне, -я, ніякі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў хістаць (у 1, 2 знач.); дзеянне і стан паводле дзеяслоў хістацца (у 1-3 знач.). Хістанне дрэў. ▪ І толькі складкі сукенкі ды ледзь прыкметнае хістанне чорных кос на спіне адзначалі яе [Анежкі] рух. ← Пятрусь Броўка.
  2. Няўстойлівасць, зменлівасць. Хістанні тэмпературы. Хістанне цэп.
  3. пераноснае значэнне Нерашучасць, сумненне. Ці зайздросны мой лёс? Ці шчасліва жыву? Каб такое пытанне стаяла ў анкеце, — Я, сябры, без хістання б запоўніў графу: — Так, па-мойму, я — самы шчаслівы на свеце! ← Ніл Гілевіч. Рады творчаму плёну, Мы працуем натхнёна, У нашым руху хістанняў няма. ← Янка Журба.

❌

хістанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хістанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хіста́нне мн. хіста́нні
Родны каго? чаго?	хіста́ння мн. хіста́нняў
Давальны каму? чаму?	хіста́нню мн. хіста́нням
Вінавальны каго? што?	хіста́нне мн. хіста́нні
Творны кім? чым?	хіста́ннем мн. хіста́ннямі
Месны у кім? у чым?	хіста́нні мн. хіста́ннях
Клічная форма	— мн. —

Слова хістанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хістанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

у беларускай мове няма слова МАКАРОНЫ (у мн. ліку)