аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы
праскланяць слова аэрасані
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
— мн. аэраса́ні |
| Родны каго? чаго? |
— мн. аэрасане́й |
| Давальны каму? чаму? |
— мн. аэрасаня́м |
| Вінавальны каго? што? |
— мн. аэраса́ні |
| Творны кім? чым? |
— мн. аэрасаня́мі |
| Месны у кім? у чым? |
— мн. аэрасаня́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
Час чакання таксі, калі я нікуды не спяшаюся: машына прыехала праз хвіліну;
калі я спазняюся: ваша Toyota Prius яшчэ на заводзе ў Японіі.
aerasani — беларуская лацінка
Слова аэрасані (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аэрасані — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аэрасанкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аэра́рый (7)
(4) па́ні ‹
› аэрасало́н (9)
(7) васпа́ні ‹
› аэрасаля́рый (11)
(4) са́ні ‹
› аэрасанкі (9)
(8) мотаса́ні ‹
› аэраса́нны (9)
(8) аўтаса́ні ‹
› аэрасінапты́чны (14)
(10) хіндуста́ні ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).