Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хлыст¹, -а, Месны склон -сце, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін Ствол спілаванага дрэва з неадсечанай верхавінай, ачышчаны ад сукоў. Як і раней, жыццё кіпела на беразе і ў лесе: на прарабскіх лесасечных участках валілі дрэвы.. і вывозілі хлысты да эстакад. ← Віктар Карамазаў.
хлыст², -а, Месны склон -сце, мужчынскі род
  Сектант, паслядоўнік хлыстоўства.
хлыст³, -а, Месны склон -сце, мужчынскі род
  размоўнае слова Тое, што і хлюст. Хлыст жаўтароты пра бацькоў Разводзіць тары-бары. ← Міхась Калачынскі.

❌

хлыст

гэта

— сектант

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хлыст
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хлы́ст мн. хлысты́
Родны каго? чаго?	хлыста́ мн. хлысто́ў
Давальны каму? чаму?	хлысту́ мн. хлыста́м
Вінавальны каго? што?	хлыста́ мн. хлысто́ў
Творны кім? чым?	хлысто́м мн. хлыста́мі
Месны у кім? у чым?	хлысце́ мн. хлыста́х
Клічная форма	— мн. —

Слова хлыст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хлыст — у родным, давальным, творным і месным склоне

хлыст

Навігатар

Мемчыкі