аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хрыпотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хрыпо́тка мн. хрыпо́ткі |
| Родны каго? чаго? |
хрыпо́ткі мн. хрыпо́так, хрыпо́ткаў |
| Давальны каму? чаму? |
хрыпо́тцы мн. хрыпо́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
хрыпо́тку мн. хрыпо́ткі |
| Творны кім? чым? |
хрыпо́ткай, хрыпо́ткаю мн. хрыпо́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
хрыпо́тцы мн. хрыпо́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Пакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.
chrypotka — беларуская лацінка
Слова хрыпотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хрыпотка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хрыпун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хры́пнуць (8)
(9) блазно́тка ‹
› хрыпо́та (7)
(7) ясно́тка ‹
› хрыпо́тачка (10)
(6) цно́тка ‹
› хрыпо́тна (8)
(8) шчыпо́тка ‹
› хрыпо́тны (8)
(9) заваро́тка ‹
› хрыпу́н (6)
(9) паваро́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.