аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хрыпота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хрыпо́та мн. хрыпо́ты |
| Родны каго? чаго? |
хрыпо́ты мн. хрыпо́таў, хрыпо́т |
| Давальны каму? чаму? |
хрыпо́це мн. хрыпо́там |
| Вінавальны каго? што? |
хрыпо́ту мн. хрыпо́ты |
| Творны кім? чым? |
хрыпо́тай, хрыпо́таю мн. хрыпо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
хрыпо́це мн. хрыпо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
chrypota — беларуская лацінка
Слова хрыпота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хрыпота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хрыпотачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хрыпля́вы (8)
(7) храпо́та ‹
› хры́пнуць (8)
(7) глупо́та ‹
› хры́пнуць (8)
(6) рупо́та ‹
› хрыпо́тачка (10)
(7) хлюпо́та ‹
› хрыпо́тка (8)
(7) сляпо́та ‹
› хрыпо́тна (8)
(4) ро́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).