STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сляпота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сляпо́та мн. сляпо́ты |
| Родны каго? чаго? |
сляпо́ты мн. сляпо́таў, сляпо́т |
| Давальны каму? чаму? |
сляпо́це мн. сляпо́там |
| Вінавальны каго? што? |
сляпо́ту мн. сляпо́ты |
| Творны кім? чым? |
сляпо́тай, сляпо́таю мн. сляпо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сляпо́це мн. сляпо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
— Мама, ён жа стары!
— А ты шо, новая?
sliapota — беларуская лацінка
Слова сляпота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сляпота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сляпун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сляпі́цай (8)
(6) рупо́та ‹
› сляпі́цца (8)
(7) хрыпо́та ‹
› сляпі́ць (7)
(7) хлюпо́та ‹
› сляпо́цкі (8)
(4) ро́та ‹
› сляпу́н (6)
(10) паўабаро́та ‹
› сляпу́ча (7)
(11) паўпаваро́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
