STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рупота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рупо́та мн. рупо́ты |
| Родны каго? чаго? |
рупо́ты мн. рупо́таў, рупо́т |
| Давальны каму? чаму? |
рупо́це мн. рупо́там |
| Вінавальны каго? што? |
рупо́ту мн. рупо́ты |
| Творны кім? чым? |
рупо́тай, рупо́таю мн. рупо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
рупо́це мн. рупо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
А як можа Бог разгневацца, калі гнеў адзін са смяротных грахоў?
rupota — беларуская лацінка
Слова рупота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рупота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове руралізацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ру́пнік (6)
(6) капо́та ‹
› ру́пніца (7)
(7) храпо́та ‹
› ру́пны (5)
(7) глупо́та ‹
› рураліза́цыя (11)
(7) хрыпо́та ‹
› рурбаніза́цыя (12)
(7) хлюпо́та ‹
› ру́рскі (6)
(7) сляпо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
