Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

цеціва, -ы, жаночы род
  1. Частка лука — струна або тонкая вяроўка, якая сцягвае яго канцы. На пругкім луку, выгнутым з ляшчыны, яшчэ пяе ледзь чутна цеціва. ← Артур Вольскі. Стаў [стралок] у патрэбную паставу, ускінуў лук, нацягнуў цеціву. ← часопіс «Маладосць».
  2. спецыяльны тэрмін Туга нацягнутая вяроўка, трос у некаторых механізмах, прыладах. Цеціва лучковай пілы.
  3. спецыяльны тэрмін Бакавая нахіленая бэлька лесвіцы, у якую ўстаўлены канцы прыступак.

❌

цеціва

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цеціва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цеціва́ мн. цяці́вы, (2, 3, 4) цецівы́
Родны каго? чаго?	цецівы́ мн. цяці́ў
Давальны каму? чаму?	цеціве́ мн. цяці́вам
Вінавальны каго? што?	цеціву́ мн. цяці́вы, (2, 3, 4) цецівы́
Творны кім? чым?	цеціво́й, цеціво́ю мн. цяці́вамі
Месны у кім? у чым?	цеціве́ мн. цяці́вах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

за вушка ды на сонейка

выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н.

Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.

Слова цеціва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік цеціва — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.