аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цітаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ці́таўка мн. ці́таўкі |
| Родны каго? чаго? |
ці́таўкі мн. ці́тавак |
| Давальны каму? чаму? |
ці́таўцы мн. ці́таўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ці́таўку мн. ці́таўкі |
| Творны кім? чым? |
ці́таўкай, ці́таўкаю мн. ці́таўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ці́таўцы мн. ці́таўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.
citaŭka — беларуская лацінка
Слова цітаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цітаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цітла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ці́снуць (7)
(7) ле́таўка ‹
› цісо́чны (7)
(9) малі́таўка ‹
› ці́сь (4)
(7) сі́таўка ‹
› ці́тла (5)
(6) ста́ўка ‹
› цітла (5)
(12) бру́та-ста́ўка ‹
› ці́тлавы (7)
(8) даста́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.