аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цуджанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цу́джанне мн. цу́джанні |
| Родны каго? чаго? |
цу́джання мн. цу́джанняў |
| Давальны каму? чаму? |
цу́джанню мн. цу́джанням |
| Вінавальны каго? што? |
цу́джанне мн. цу́джанні |
| Творны кім? чым? |
цу́джаннем мн. цу́джаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цу́джанні мн. цу́джаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкамі цыган каня карміў, дык ён здох.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
cudžannie — беларуская лацінка
Слова цуджанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цуджанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цудота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цудатво́рны (10)
(16) нафтазабру́джанне ‹
› цудатво́рны (10)
(9) тру́джанне ‹
› цудатво́рства (12)
(11) засту́джанне ‹
› цу́дзіць (7)
(11) спра́ўджанне ‹
› цу́дна (5)
(13) зняпра́ўджанне ‹
› цудне́ць (7)
(10) куё́ўджанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.