мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
цыбу́лісты — прыметнік цыбу́льна-пячо́рысты — прыметнік
канцэпт

цыбулька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цыбулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 цыбу́лька

мн.  цыбу́лькі
Родны
каго? чаго?		 цыбу́лькі

мн.  цыбу́лек
Давальны
каму? чаму?		 цыбу́льцы

мн.  цыбу́лькам
Вінавальны
каго? што?		 цыбу́льку

мн.  цыбу́лькі
Творны
кім? чым?		 цыбу́лькай, цыбу́лькаю

мн.  цыбу́лькамі
Месны
у кім? у чым?		 цыбу́льцы

мн.  цыбу́льках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без хлеба яда — да парога хада.


— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.


cybuĺka — беларуская лацінка

Слова цыбулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цыбулька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цыбульнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› цыбу́ліна (8)

(8) жыбу́лька ‹

› цыбу́лінка (9)

(8) рыбу́лька ‹

› цыбу́лісты (9)

(9) трыбу́лька ‹

› цыбу́льна-пячо́рысты (18)

(9) крыву́лька ‹

› цыбу́льнік (9)

(6) гу́лька ‹

› цыбу́льны (8)

(8) рагу́лька ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

котка-сяброўка