аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жыбулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жыбу́лька мн. жыбу́лькі |
| Родны каго? чаго? |
жыбу́лькі мн. жыбу́лек |
| Давальны каму? чаму? |
жыбу́льцы мн. жыбу́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
жыбу́льку мн. жыбу́лькі |
| Творны кім? чым? |
жыбу́лькай, жыбу́лькаю мн. жыбу́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
жыбу́льцы мн. жыбу́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
Дактары кажуць, што першыя гадзіны сну самыя важныя. Асабліва першыя 10.
žybuĺka — беларуская лацінка
Слова жыбулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жыбулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жываглот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жучо́к (5)
(8) рабу́лька ‹
› жу́чыцца (7)
(10) барабу́лька ‹
› жу́чыць (6)
(10) трымбу́лька ‹
› жы́ва (4)
(8) рыбу́лька ‹
› жывагло́т (8)
(9) трыбу́лька ‹
› жывагло́т (8)
(8) цыбу́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.