аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
жучо́к — назоўнік жу́чыць — дзеяслоў
канцэпт

жучыцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў жучыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

словаформы
Пачатковая форма
жу́чыцца
Цяперашні час
1-я асоба:
я што раблю?
мы што робім?
2-я асоба:
ты што робіш?
вы што робіце?
3-я асоба:
ён-яна-яно што робіць?
яны што робяць?
я  жу́чуся
мы  жу́чымся

ты  жу́чышся
вы  жу́чыцеся

ён, яна, яно  жу́чыцца
яны  жу́чацца
Прошлы час
што рабіла?
што рабіў?
што рабілі?
ж.  жу́чылася
м.  жу́чыўся
н.  жу́чылася

мн.  жу́чыліся
Загадны лад
2-я асоба:
ты што рабі?
вы што рабіце?
ты  жу́чся
вы  жу́чцеся
Дзеепрыслоўе
цяперашні час:
што робячы?
жу́чачыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.


Час ідзе з рознай хуткасцю ў залежнасці ад таго, па які бок дзвярэй у дрыстальню вы знаходзіцеся.


žučycca — беларуская лацінка

Слова жучыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове жучыць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


жу́хнуць (7)

(8) агучыцца

жучо́к (5)

(12) пераагу́чыцца

жучо́к (5)

(11) абязгу́чыцца

жу́чыць (6)

(8) акучыцца

жыбу́лька (8)

(8) ску́чыцца

жы́ва (4)

(10) прыку́чыцца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кот хавае прысмакі