STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жучок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жучо́к мн. жучкі́ |
| Родны каго? чаго? |
жучка́ мн. жучко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
жучку́ мн. жучка́м |
| Вінавальны каго? што? |
жучка́ мн. жучко́ў |
| Творны кім? чым? |
жучко́м мн. жучка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
жучку́ мн. жучка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Як вы можаце есці дубайскі шакалад, калі ў базе няма ні «кадайф», ні «кадаіф», ні «катаіфі»?
žučok — беларуская лацінка
Слова жучок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жучок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жучок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жу́хласць (8)
(7) цыбучо́к ‹
› жу́хлы (5)
(7) павучо́к ‹
› жу́хнуць (7)
(5) гучо́к ‹
› жу́чыцца (7)
(5) лучо́к ‹
› жу́чыць (6)
(6) злучо́к ‹
› жыбу́лька (8)
(5) пучо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
