цымафан

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цымафан
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цымафа́н мн. цымафа́ны
Родны каго? чаго?	цымафа́ну мн. цымафа́наў
Давальны каму? чаму?	цымафа́ну мн. цымафа́нам
Вінавальны каго? што?	цымафа́н мн. цымафа́ны
Творны кім? чым?	цымафа́нам мн. цымафа́намі
Месны у кім? у чым?	цымафа́не мн. цымафа́нах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.

нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпрост

У 1700 годзе Расія ўвяла юліянскі каляндар, якому на той момант было 1746 гадоў.

Рэч Паспалітая ў 1582 годзе перайшла на грыгарыянскі каляндар, як толькі ён з’явіўся.

Слова цымафан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік цымафан — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).