аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цын
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цы́н мн. цы́ны |
| Родны каго? чаго? |
цы́ну мн. цы́наў |
| Давальны каму? чаму? |
цы́ну мн. цы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
цы́н мн. цы́ны |
| Творны кім? чым? |
цы́нам мн. цы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
цы́не мн. цы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
cyn — беларуская лацінка
Слова цын (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цын — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цымо́л (5)
(4) этын ‹
› цы́мус (5)
(6) крэтын ‹
› цы́мусны (7)
(6) біятын ‹
› цы́на (4)
(6) гаацы́н ‹
› цынагло́сум (10)
(8) амікацын ‹
› цынагна́т (8)
(7) сарацы́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.