STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цымус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цы́мус мн. цы́мусы |
| Родны каго? чаго? |
цы́мусу мн. цы́мусаў |
| Давальны каму? чаму? |
цы́мусу мн. цы́мусам |
| Вінавальны каго? што? |
цы́мус мн. цы́мусы |
| Творны кім? чым? |
цы́мусам мн. цы́мусамі |
| Месны у кім? у чым? |
цы́мусе мн. цы́мусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам
cymus — беларуская лацінка
Слова цымус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цымус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цын + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цымля́нскі (9)
(10) самапрыму́с ‹
› цымо́зны (7)
(8) непрыму́с ‹
› цымо́л (5)
(5) ты́мус ‹
› цы́мусны (7)
(10) пампе́льмус ‹
› цы́н (3)
(7) халэ́мус ‹
› цы́на (4)
(5) ля́мус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
