аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
цымо́л — назоўнік цы́мусны — прыметнік
канцэпт

цымус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цымус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
цы́мус

мн.  цы́мусы
Родны
каго? чаго?
цы́мусу

мн.  цы́мусаў
Давальны
каму? чаму?
цы́мусу

мн.  цы́мусам
Вінавальны
каго? што?
цы́мус

мн.  цы́мусы
Творны
кім? чым?
цы́мусам

мн.  цы́мусамі
Месны
у кім? у чым?
цы́мусе

мн.  цы́мусах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед


Трэба ўмець адкрываць піва без адкрывалкі, бо аднойчы ты будзеш без адкрывалкі.


cymus — беларуская лацінка

Слова цымус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цымус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цын + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


цымля́нскі (9)

(10) самапрыму́с

цымо́зны (7)

(8) непрыму́с

цымо́л (5)

(5) ты́мус

цы́мусны (7)

(10) пампе́льмус

цы́н (3)

(7) халэ́мус

цы́на (4)

(5) ля́мус


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

нямыцька

бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)