аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самапрымус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самапрыму́с мн. самапрыму́сы |
| Родны каго? чаго? |
самапрыму́су мн. самапрыму́саў |
| Давальны каму? чаму? |
самапрыму́су мн. самапрыму́сам |
| Вінавальны каго? што? |
самапрыму́с мн. самапрыму́сы |
| Творны кім? чым? |
самапрыму́сам мн. самапрыму́самі |
| Месны у кім? у чым? |
самапрыму́се мн. самапрыму́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не смяяліся ды не цешыліся, дык даўно б павесіліся.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
samaprymus — беларуская лацінка
Слова самапрымус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самапрымус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самапрыніжэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самапра́ўства (12)
(8) біягу́мус ‹
› самапрызна́нне (13)
(6) прыму́с ‹
› самапрызна́чаны (14)
(6) пры́мус ‹
› самапрыніжа́льны (15)
(8) непрыму́с ‹
› самапрыніжэ́нне (14)
(5) ты́мус ‹
› самапрыстасава́льны (18)
(5) цы́мус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.