аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тымус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ты́мус мн. ты́мусы |
| Родны каго? чаго? |
ты́муса мн. ты́мусаў |
| Давальны каму? чаму? |
ты́мусу мн. ты́мусам |
| Вінавальны каго? што? |
ты́мус мн. ты́мусы |
| Творны кім? чым? |
ты́мусам мн. ты́мусамі |
| Месны у кім? у чым? |
ты́мусе мн. ты́мусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць карова, што на павеці салома.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымацьЧалавек-павук — выдумка, а чалавек-гаўно — рэальнасць.
tymus — беларуская лацінка
Слова тымус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тымус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тын + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тымпаніт (8)
(6) пры́мус ‹
› тымпанічны (10)
(10) самапрыму́с ‹
› тымпані́я (8)
(8) непрыму́с ‹
› ты́н (3)
(5) цы́мус ‹
› ты́навы (6)
(10) пампе́льмус ‹
› Ты́нда (5)
(7) халэ́мус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.