STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самапрызнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самапрызна́нне мн. самапрызна́нні |
| Родны каго? чаго? |
самапрызна́ння мн. самапрызна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самапрызна́нню мн. самапрызна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самапрызна́нне мн. самапрызна́нні |
| Творны кім? чым? |
самапрызна́ннем мн. самапрызна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самапрызна́нні мн. самапрызна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядзець пад фартухом — у поўным падпарадкаванні, пад пятой
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
samapryznannie — беларуская лацінка
Слова самапрызнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самапрызнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самапрымус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самапра́ўнасць (13)
(8) вызна́нне ‹
› самапра́ўны (10)
(12) веравызна́нне ‹
› самапра́ўства (12)
(9) прызна́нне ‹
› самапрызна́чаны (14)
(15) узаемапрызна́нне ‹
› самапрыму́с (10)
(11) непрызна́нне ‹
› самапрыніжа́льны (15)
(12) паўпрызна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
