STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прызнанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прызна́нне мн. прызна́нні |
| Родны каго? чаго? |
прызна́ння мн. прызна́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прызна́нню мн. прызна́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прызна́нне мн. прызна́нні |
| Творны кім? чым? |
прызна́ннем мн. прызна́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прызна́нні мн. прызна́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Запомні:
замаўляюць, каб член не стаяў, а піцу заказваюць.
pryznannie — беларуская лацінка
Слова прызнанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прызнанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прызначальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прызнава́цца (11)
(7) узна́нне ‹
› прызнава́ць (10)
(8) вызна́нне ‹
› прызнанасць (11)
(12) веравызна́нне ‹
› прызна́ны (8)
(13) самапрызна́нне ‹
› прызна́ны (8)
(15) узаемапрызна́нне ‹
› прызна́ны (8)
(11) непрызна́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
