аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў прызнавацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
прызнава́цца |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я прызнаю́ся мы прызнаё́мся ты прызнае́шся вы прызнаяце́ся ён, яна, яно прызнае́цца яны прызнаю́цца |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
прызнава́лася
м. прызнава́ўся н. прызнава́лася мн. прызнава́ліся |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты прызнава́йся вы прызнава́йцеся |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
прызнаючы́ся |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
pryznavacca — беларуская лацінка
Слова прызнавацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прызнаваць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прызнава́нне (11)
(13) распазнава́цца ‹
› прызнава́ны (10)
(10) сазнава́цца ‹
› прызнава́ны (10)
(10) вызнава́цца ‹
› прызнава́ць (10)
(12) камбінава́цца ‹
› прызнанасць (11)
(11) галінава́цца ‹
› прызна́нне (9)
(13) адгалінава́цца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Вясёлых Каляд! (мастак Якуб Ружальскі)