STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прызнаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прызнава́нне мн. прызнава́нні |
| Родны каго? чаго? |
прызнава́ння мн. прызнава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прызнава́нню мн. прызнава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прызнава́нне мн. прызнава́нні |
| Творны кім? чым? |
прызнава́ннем мн. прызнава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прызнава́нні мн. прызнава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Любіш ездзіць — кармі каня.
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
pryznavannie — беларуская лацінка
Слова прызнаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прызнаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прызнанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пры́змачка (9)
(13) распазнава́нне ‹
› пры́зменны (9)
(12) баразнава́нне ‹
› пры́змеркам (10)
(10) вызнава́нне ‹
› прызнава́ны (10)
(12) камбінава́нне ‹
› прызнава́ны (10)
(9) лінава́нне ‹
› прызнава́цца (11)
(11) галінава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
