прызнанасць

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова прызнанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прызнанасць мн. —
Родны каго? чаго?	прызнанасці мн. —
Давальны каму? чаму?	прызнанасці мн. —
Вінавальны каго? што?	прызнанасць мн. —
Творны кім? чым?	прызнанасцю мн. —
Месны у кім? у чым?	прызнанасці мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе чарка, там і сварка.

Крыўдна, калі ты ў цудоўнай спартыўнай форме, а яна на табе не зашпільваецца.

pryznanasć — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прызнанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прызнанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› прызнава́ны (10)

(12) непазна́насць ‹

› прызнава́цца (11)

(13) неспазна́насць ‹

› прызнава́ць (10)

(12) нявы́знанасць ‹

прызнанасць (11)

› прызна́нне (9)

(18) агульнапрызна́насць ‹

› прызна́ны (8)

(13) непрызна́насць ‹

› прызна́ны (8)

(10) нязна́насць ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny