мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
цытагене́з — назоўнік цытагене́тыка — назоўнік
канцэпт

цытагенетык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цытагенетык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 цытагене́тык

мн.  цытагене́тыкі
Родны
каго? чаго?		 цытагене́тыка

мн.  цытагене́тыкаў
Давальны
каму? чаму?		 цытагене́тыку

мн.  цытагене́тыкам
Вінавальны
каго? што?		 цытагене́тыка

мн.  цытагене́тыкаў
Творны
кім? чым?		 цытагене́тыкам

мн.  цытагене́тыкамі
Месны
у кім? у чым?		 цытагене́тыку

мн.  цытагене́тыках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памаленьку, бо спінку зломіш.


Калі вы пішаце скарот ад «дзякую», у вас атрымліваецца «дзяк». Дзяк — гэта царкоўны служыцель.

Пішыце ДЗЮ.
або: ШД — шчыры дзякуй

cytahienietyk — беларуская лацінка

Слова цытагенетык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цытагенетык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цытагенетыка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› цытава́цца (9)

(12) антысегнетык ‹

› цытава́ць (8)

(7) гене́тык ‹

› цытагене́з (9)

(14) антрапагенетык ‹

› цытагене́тыка (12)

(11) тэлекіне́тык ‹

› цытагенеты́чны (13)

(10) кіберне́тык ‹

› цытагерантало́гія (16)

(15) нейракіберне́тык ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

адкладаць на выхадныя