аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цытагенетыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цытагене́тыка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
цытагене́тыкі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
цытагене́тыцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
цытагене́тыку мн. — |
| Творны кім? чым? |
цытагене́тыкай, цытагене́тыкаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
цытагене́тыцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якое жыццё — такія песні.
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
cytahienietyka — беларуская лацінка
Слова цытагенетыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цытагенетыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цытагеранталогія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цытава́ць (8)
(13) імунагене́тыка ‹
› цытагене́з (9)
(15) антрапагене́тыка ‹
› цытагене́тык (11)
(12) фітагене́тыка ‹
› цытагенеты́чны (13)
(8) кіне́тыка ‹
› цытагерантало́гія (16)
(12) газакінетыка ‹
› цытадыягно́стыка (15)
(13) тэрмакіне́тыка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.