аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цэнзіва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цэнзі́ва мн. цэнзі́вы |
| Родны каго? чаго? |
цэнзі́вы мн. цэнзі́ў |
| Давальны каму? чаму? |
цэнзі́ве мн. цэнзі́вам |
| Вінавальны каго? што? |
цэнзі́ву мн. цэнзі́вы |
| Творны кім? чым? |
цэнзі́вай, цэнзі́ваю мн. цэнзі́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
цэнзі́ве мн. цэнзі́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
cenziva — беларуская лацінка
Слова цэнзіва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цэнзіва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цэнзура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цэ́нзарны (8)
(14) напаўпраўдзі́ва ‹
› цэ́нзарскі (9)
(7) рэ́дзіва ‹
› цэ́нзарства (10)
(9) дэфензі́ва ‹
› цэнзу́ра (7)
(8) маро́зіва ‹
› цэнзурава́нне (12)
(5) алі́ва ‹
› цэнзурава́ны (11)
(9) гардалі́ва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.