STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чаротніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чаро́тніца мн. чаро́тніцы |
| Родны каго? чаго? |
чаро́тніцы мн. чаро́тніц |
| Давальны каму? чаму? |
чаро́тніцы мн. чаро́тніцам |
| Вінавальны каго? што? |
чаро́тніцу мн. чаро́тніц |
| Творны кім? чым? |
чаро́тніцай, чаро́тніцаю мн. чаро́тніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
чаро́тніцы мн. чаро́тніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пераначуем — больш пачуем.
Раніца мудрэйшая за вечар.
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
čarotnica — беларуская лацінка
Слова чаротніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чаротніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чаротніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чаро́тавы (8)
(11) адваро́тніца ‹
› чаротакасі́лка (13)
(12) падваро́тніца ‹
› чаро́тнік (8)
(9) гаро́тніца ‹
› чаро́тны (7)
(8) шро́тніца ‹
› чаро́ўна (7)
(10) смяро́тніца ‹
› чаро́ўнасць (10)
(9) сухо́тніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай