аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова чароўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чаро́ўнасць мн. чаро́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
чаро́ўнасці мн. чаро́ўнасцяў, чаро́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
чаро́ўнасці мн. чаро́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
чаро́ўнасць мн. чаро́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
чаро́ўнасцю мн. чаро́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
чаро́ўнасці мн. чаро́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
čaroŭnasć — беларуская лацінка
Слова чароўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чароўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чароцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чаро́тніца (9)
(8) по́ўнасць ‹
› чаро́тны (7)
(10) няпо́ўнасць ‹
› чаро́ўна (7)
(8) ро́ўнасць ‹
› чаро́ўны (7)
(10) кіро́ўнасць ‹
› чаро́цік (7)
(9) кро́ўнасць ‹
› чаро́ціна (8)
(15) адзінакро́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.