мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
чужаве́р — назоўнік чужае́д — назоўнік
канцэпт

чужавернік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова чужавернік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
чужаве́рнік

мн.  чужаве́рнікі
Родны
каго? чаго?
чужаве́рніка

мн.  чужаве́рнікаў
Давальны
каму? чаму?
чужаве́рніку

мн.  чужаве́рнікам
Вінавальны
каго? што?
чужаве́рніка

мн.  чужаве́рнікаў
Творны
кім? чым?
чужаве́рнікам

мн.  чужаве́рнікамі
Месны
у кім? у чым?
чужаве́рніку

мн.  чужаве́рніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.


čužaviernik — беларуская лацінка

Слова чужавернік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чужавернік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чужаед + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


чужава́тасць (11)

(12) трохрэ́бернік

чужава́ты (8)

(6) ве́рнік

чужаве́р (7)

(8) даве́рнік

чужае́д (6)

(10) дамаве́рнік

чужае́дны (8)

(8) паве́рнік

чужазе́м (7)

(7) зве́рнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чужы чысціць зубы