STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вернік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́рнік мн. ве́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
ве́рніка мн. ве́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́рніку мн. ве́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́рніка мн. ве́рнікаў |
| Творны кім? чым? |
ве́рнікам мн. ве́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́рніку мн. ве́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны па-свойму дурнее.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
viernik — беларуская лацінка
Слова вернік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вернік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вернісаж + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вернападда́ны (12)
(8) сібе́рнік ‹
› ве́рнасць (8)
(13) пустарэ́бернік ‹
› Ве́рнер (6)
(12) трохрэ́бернік ‹
› верніса́ж (8)
(8) даве́рнік ‹
› верніса́жны (10)
(10) чужаве́рнік ‹
› ве́рніца (7)
(10) дамаве́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
