верніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова верніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ве́рніца мн. ве́рніцы
Родны каго? чаго?	ве́рніцы мн. ве́рніц
Давальны каму? чаму?	ве́рніцы мн. ве́рніцам
Вінавальны каго? што?	ве́рніцу мн. ве́рніц
Творны кім? чым?	ве́рніцай, ве́рніцаю мн. ве́рніцамі
Месны у кім? у чым?	ве́рніцы мн. ве́рніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бада́й
1. Ужываецца для выказвання нядобрых пажаданняў, праклёну (каб). А бадай (бы) ты прапаў!
2. Выказвае дапушчэнне якой-н. магчымасці, схільнасць згадзіцца з чым-н. (пабочнае слова, рус. пожалуй, надо полагать). Бадай што — магчыма што, відаць што. Бадай што (мабыць, мусіць), так будзе лепш. Бадай (бадай што, магчыма), твая праўда.
3. Амаль. Бадай што — амаль, амаль што. Прайшоў бадай што паўдарогі.

Бадай ці не... — падобна на тое, што.

Такімі маладымі, як сёння, больш ніколі не будзем.

viernica — беларуская лацінка

Слова верніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: