мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
даве́рнік — назоўнік даве́рніцкі — прыметнік
канцэпт

даверніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова даверніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
даве́рніца

мн.  даве́рніцы
Родны
каго? чаго?
даве́рніцы

мн.  даве́рніц
Давальны
каму? чаму?
даве́рніцы

мн.  даве́рніцам
Вінавальны
каго? што?
даве́рніцу

мн.  даве́рніц
Творны
кім? чым?
даве́рніцай, даве́рніцаю

мн.  даве́рніцамі
Месны
у кім? у чым?
даве́рніцы

мн.  даве́рніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Які розум, такая і гаворка.


Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?


daviernica — беларуская лацінка

Слова даверніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік даверніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове давешванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


даве́рна (7)

(9) абша́рніца

даве́рнасць (10)

(9) імша́рніца

даве́рнік (8)

(7) ве́рніца

даве́рніцкі (10)

(11) дамаве́рніца

даве́рнуты (9)

(9) паве́рніца

даве́рнуты (9)

(9) няве́рніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пятка глядзіць