мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
паве́рнік — назоўнік паве́рнута — прыслоўе
канцэпт

паверніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова паверніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
паве́рніца

мн.  паве́рніцы
Родны
каго? чаго?
паве́рніцы

мн.  паве́рніц
Давальны
каму? чаму?
паве́рніцы

мн.  паве́рніцам
Вінавальны
каго? што?
паве́рніцу

мн.  паве́рніц
Творны
кім? чым?
паве́рніцай, паве́рніцаю

мн.  паве́рніцамі
Месны
у кім? у чым?
паве́рніцы

мн.  паве́рніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.


— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.


paviernica — беларуская лацінка

Слова паверніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік паверніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове павёрт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


паверкава (9)

(7) ве́рніца

паверкавы (9)

(9) даве́рніца

паве́рнік (8)

(11) дамаве́рніца

паве́рнута (9)

(9) няве́рніца

паве́рнуты (9)

(9) ла́герніца

паве́рнуты (9)

(12) пустазе́рніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

праблема на роўным месцы