аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чум
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́м мн. чу́мы |
| Родны каго? чаго? |
чу́ма мн. чу́маў |
| Давальны каму? чаму? |
чу́му мн. чу́мам |
| Вінавальны каго? што? |
чу́м мн. чу́мы |
| Творны кім? чым? |
чу́мам мн. чу́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́ме мн. чу́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.
čum — беларуская лацінка
Слова чум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чум — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чума + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чуллі́вы (7)
(8) цына́нхум ‹
› чу́лы (4)
(10) палі́трыхум ‹
› чулымец (7)
(3) Цу́м ‹
› чума́ (4)
(3) шу́м ‹
› чума́к (5)
(8) вібрашум ‹
› чумакава́нне (11)
(7) перашу́м ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.