Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шум¹, -у, мужчынскі род
  1. Разнастайныя гукі ад якога-н. дзеяння, руху, галасоў і пад., якія зліваюцца ў аднастайнае гучанне. Шум прыбою. Шум матораў. Шум дажджу. Шум галасоў. ▪ [Надзя] любіла цішыню і шыр палявых прастораў, густы шум лесу і павольную плынь вясковага жыцця. ← Міхась Машара. Аўтобус. Шум. Вясёлы гоман. Матор напружана раве. ← Леанід Дайнека. У зале стаяў роўны шум, чуліся вясёлыя галасы і смех. ← Іван Сіняўскі.
  2. пераноснае значэнне Рух, мітусня, ажыўленне. Далей ад шуму гарадскога, Ад рэдакцыйнай мітусні! ← Рыгор Барадулін. [Сцёпку] цягнуў вір сельскага шуму. ← Якуб Колас.
  3. Сварка, крыкі, лаянка; гучнае вырашэнне незадавальнення. Падняўся такі шум, такі гармідар, ажно з ваколічных блізкіх вёсак прыбягалі сюды, як на пажар. ← Змітрок Бядуля. Па натоўпу прайшоўся шум. ← Іван Мележ.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Размовы, жывое абмяркоўванне і пад., выкліканыя вялікай зацікаўленасцю каго-, чаго-н. [Славіку] ўсё-такі шкада пакідаць завод. Гэта яго стрымлівала ад нечага такога, што магло сапраўды нарабіць вялікага шуму. ← Іван Шамякін. // Шырокае апавяшчэнне чаго-н. тайнага, вядомага нямногім. Пагаварыць з кім-н. адзін на адзін, без шуму.
  5. спецыяльны тэрмін Гук з няяснай танальнасцю, які ўзнікае пры рабоце няспраўнага агрэгата, апарата, прыбора і пад. Шум у радыёпрыёмніку. // У медыцыне — характэрны гук, які праслухваецца ў некаторых унутраных органах пры іх паталогіі. Шумы клапанаў сэрца. Лёгачныя шумы.
  6. У мовазнаўстве — гук мовы, які ўтвараецца ў поласці рота без удзелу голасу, пры праходжанні струменя паветра праз перашкоды ў моўным апараце.
  •••
  І не шум баравы — хоць бы што, і ўвагі не звяртаць.
 шум², -у, мужчынскі род
  размоўнае слова Брудны, пеністы налёт на паверхні супу і пад. пры кіпенні. // Пена (на сырадоі). Пакуль сырадой дзюрчыць у даёнку і ўздымаецца белым, салодкім шумам, .. пан стаіць за парогам. ← Янка Брыль.