аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чуня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́ня мн. чу́ні |
| Родны каго? чаго? |
чу́ні мн. чу́няў |
| Давальны каму? чаму? |
чу́ні мн. чу́ням |
| Вінавальны каго? што? |
чу́ню мн. чу́ні |
| Творны кім? чым? |
чу́няй, чу́няю мн. чу́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́ні мн. чу́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.
Мілы браце!
У чужой хаце
Не нажыць табе багацця.
čunia — беларуская лацінка
Слова чуня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чуня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чупрына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чу́нець (6)
(5) гру́ня ‹
› чунцы́нскі (9)
(7) хітру́ня ‹
› чу́нь (4)
(7) красу́ня ‹
› чуня́ць (6)
(8) харашу́ня ‹
› чупры́на (7)
(8) мазгаўня́ ‹
› чупры́ністы (10)
(8) ваўкаўня́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.