аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чыкільганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чыкільга́нне мн. чыкільга́нні |
| Родны каго? чаго? |
чыкільга́ння мн. чыкільга́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
чыкільга́нню мн. чыкільга́нням |
| Вінавальны каго? што? |
чыкільга́нне мн. чыкільга́нні |
| Творны кім? чым? |
чыкільга́ннем мн. чыкільга́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
чыкільга́нні мн. чыкільга́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
čykiĺhannie — беларуская лацінка
Слова чыкільганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чыкільганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чыкілянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чы́канне (7)
(12) падстрыга́нне ‹
› чы́кацца (7)
(11) выстрыга́нне ‹
› чы́каць (6)
(7) цы́ганне ‹
› чыкільга́цца (11)
(9) мільга́нне ‹
› чыкільга́ць (10)
(11) кумільга́нне ‹
› чыкіля́нне (9)
(9) кульга́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.