STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кумільганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кумільга́нне мн. кумільга́нні |
| Родны каго? чаго? |
кумільга́ння мн. кумільга́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
кумільга́нню мн. кумільга́нням |
| Вінавальны каго? што? |
кумільга́нне мн. кумільга́нні |
| Творны кім? чым? |
кумільга́ннем мн. кумільга́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кумільга́нні мн. кумільга́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!
kumiĺhannie — беларуская лацінка
Слова кумільганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кумільганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кумінгтаніт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ку́менька (8)
(7) цы́ганне ‹
› ку́мжа (5)
(11) чыкільга́нне ‹
› ку́мільгам (9)
(9) мільга́нне ‹
› кумільго́м (9)
(9) кульга́нне ‹
› кумінгтані́т (11)
(9) пу́льганне ‹
› кумі́р (5)
(12) дзылі́ньганне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
