аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абранніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абра́нніца мн. абра́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
абра́нніцы мн. абра́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
абра́нніцы мн. абра́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
абра́нніцу мн. абра́нніц |
| Творны кім? чым? |
абра́нніцай, абра́нніцаю мн. абра́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
абра́нніцы мн. абра́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Вучыцца кіраваць машынай трэба на механіцы, каб маглі ўцячы не толькі на аўтамаце, калі пачнецца зомбі-апакаліпсіс.
abrannica — беларуская лацінка
Слова абранніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абранніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абраны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абра́нены (8)
(11) калупа́нніца ‹
› абра́нне (7)
(10) абара́нніца ‹
› абра́ннік (8)
(10) стара́нніца ‹
› абра́нніцкі (10)
(10) выбра́нніца ‹
› абра́ны (6)
(10) абіра́нніца ‹
› абра́ны (6)
(12) падбіра́нніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.