аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шаркун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шарку́н мн. шаркуны́ |
| Родны каго? чаго? |
шаркуна́ мн. шаркуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
шаркуну́ мн. шаркуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
шаркуна́ мн. шаркуно́ў |
| Творны кім? чым? |
шаркуно́м мн. шаркуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
шаркуне́ мн. шаркуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.
прыходзьце на старнік па лайфхакіšarkun — беларуская лацінка
Слова шаркун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шаркун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шарлатан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ша́ркаць (7)
(5) сіку́н ‹
› ша́ркнуць (8)
(6) барку́н ‹
› шарко́ўшчынскі (13)
(7) смарку́н ‹
› шарлата́н (8)
(7) цвірку́н ‹
› шарлата́ніць (11)
(6) бурку́н ‹
› шарлата́нка (10)
(7) цвырку́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.