аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шаўкоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шаўко́ўнік мн. шаўко́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
шаўко́ўніка мн. шаўко́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шаўко́ўніку мн. шаўко́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
шаўко́ўніка мн. шаўко́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
шаўко́ўнікам мн. шаўко́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шаўко́ўніку мн. шаўко́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.
šaŭkoŭnik — беларуская лацінка
Слова шаўкоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шаўкоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шаўкоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шаўко́венькі (11)
(9) ляско́ўнік ‹
› шаўко́вічны (10)
(9) шатко́ўнік ‹
› шаўко́вы (7)
(10) азбуко́ўнік ‹
› шаўко́ўніца (10)
(10) грацко́ўнік ‹
› шаўко́ўніцкі (11)
(10) бручко́ўнік ‹
› шаўко́ўнічны (11)
(10) рызыко́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка