шаўкоўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шаўкоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шаўко́ўнік мн. шаўко́ўнікі
Родны каго? чаго?	шаўко́ўніка мн. шаўко́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	шаўко́ўніку мн. шаўко́ўнікам
Вінавальны каго? што?	шаўко́ўніка мн. шаўко́ўнікаў
Творны кім? чым?	шаўко́ўнікам мн. шаўко́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	шаўко́ўніку мн. шаўко́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Круцельствам свет пройдзеш, ды назад не вернешся.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

šaŭkoŭnik — беларуская лацінка

Слова шаўкоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: