мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
шво́ран — назоўнік шво́рнавы — прыметнік
канцэпт

шворка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шворка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 шво́рка

мн.  шво́ркі
Родны
каго? чаго?		 шво́ркі

мн.  шво́рак
Давальны
каму? чаму?		 шво́рцы

мн.  шво́ркам
Вінавальны
каго? што?		 шво́рку

мн.  шво́ркі
Творны
кім? чым?		 шво́ркай, шво́ркаю

мн.  шво́ркамі
Месны
у кім? у чым?		 шво́рцы

мн.  шво́рках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Размоў многа, а справы не відаць.


— Я псіхатэрапеўт, я лячу людзям псіхіку.
— Я педыятр, я лячу дзяцей.
— А я стаматолаг, я лячу ў Дубай.


švorka — беларуская лацінка

Слова шворка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шворка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове швырганне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› шві́цкі (6)

(10) аднадво́рка ‹

› шво́ (3)

(12) кручкатво́рка ‹

› шво́ран (6)

(7) ство́рка ‹

› шво́рнавы (8)

(8) прыво́рка ‹

› шво́рыцца (8)

(5) го́рка ‹

› шво́рыць (7)

(5) го́рка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

месца для рыдалкі