STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шворка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шво́рка мн. шво́ркі |
| Родны каго? чаго? |
шво́ркі мн. шво́рак |
| Давальны каму? чаму? |
шво́рцы мн. шво́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
шво́рку мн. шво́ркі |
| Творны кім? чым? |
шво́ркай, шво́ркаю мн. шво́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
шво́рцы мн. шво́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Калі ў кватэры прыбірацца радзей, вынікі будуць больш прыкметнымі.
švorka — беларуская лацінка
Слова шворка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шворка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове швырганне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шві́цкі (6)
(10) аднадво́рка ‹
› шво́ (3)
(12) кручкатво́рка ‹
› шво́ран (6)
(7) ство́рка ‹
› шво́рнавы (8)
(8) прыво́рка ‹
› шво́рыцца (8)
(5) го́рка ‹
› шво́рыць (7)
(5) го́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
