аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шво
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шво́ мн. швы́ |
| Родны каго? чаго? |
шва́ мн. шво́ў |
| Давальны каму? чаму? |
шву́ мн. шва́м |
| Вінавальны каго? што? |
шво́ мн. швы́ |
| Творны кім? чым? |
шво́м мн. шва́мі |
| Месны у кім? у чым? |
шве́ мн. шва́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Са шчасцем добра і ў грыбы пайсці.
дзе шчасце, там і поспех— У вас было шмат партнёраў?
— Не больш як адзін за раз.
švo — беларуская лацінка
Слова шво (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шво — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шворан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› швірга́нне (9)
(9) сваяўство́ ‹
› швірга́ць (8)
(8) рамяство́ ‹
› шві́цкі (6)
(5) шытво́ ‹
› шво́ран (6)
(5) брыво́ ‹
› шво́рка (6)
(2) го́ ‹
› шво́рнавы (8)
(2) го́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.