аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова швэнданне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
швэ́нданне мн. швэ́нданні |
| Родны каго? чаго? |
швэ́ндання мн. швэ́нданняў |
| Давальны каму? чаму? |
швэ́нданню мн. швэ́нданням |
| Вінавальны каго? што? |
швэ́нданне мн. швэ́нданні |
| Творны кім? чым? |
швэ́нданнем мн. швэ́нданнямі |
| Месны у кім? у чым? |
швэ́нданні мн. швэ́нданнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
Прабач, што расчараваў цябе. Гэта паўторыцца.
švendannie — беларуская лацінка
Слова швэнданне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік швэнданне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове швэнданнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› швырга́ць (8)
(9) блы́нданне ‹
› швыргну́ць (9)
(9) шлы́нданне ‹
› швэ́дар (6)
(9) бры́нданне ‹
› швэ́нданнік (10)
(10) валэ́нданне ‹
› швэ́нданніца (11)
(9) блэ́нданне ‹
› швэ́ндацца (9)
(9) брэ́нданне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.