швэнданне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова швэнданне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	швэ́нданне мн. швэ́нданні
Родны каго? чаго?	швэ́ндання мн. швэ́нданняў
Давальны каму? чаму?	швэ́нданню мн. швэ́нданням
Вінавальны каго? што?	швэ́нданне мн. швэ́нданні
Творны кім? чым?	швэ́нданнем мн. швэ́нданнямі
Месны у кім? у чым?	швэ́нданні мн. швэ́нданнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

я не душніла, я перфекцыяніст

švendannie — беларуская лацінка

Слова швэнданне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: