мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
шкума́т — назоўнік шкуматацца — дзеяслоў
канцэпт

шкуматанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шкуматанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 шкумата́нне

мн.  шкумата́нні
Родны
каго? чаго?		 шкумата́ння

мн.  шкумата́нняў
Давальны
каму? чаму?		 шкумата́нню

мн.  шкумата́нням
Вінавальны
каго? што?		 шкумата́нне

мн.  шкумата́нні
Творны
кім? чым?		 шкумата́ннем

мн.  шкумата́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 шкумата́нні

мн.  шкумата́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

дарагі я не ведаю як табе сказаць але прасіць грошай у мамы гэта не фрыланс


škumatannie — беларуская лацінка

Слова шкуматанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шкуматанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шкуматнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› шкрэ́д (5)

(7) мата́нне ‹

› шкуману́ць (9)

(12) шоўкамата́нне ‹

› шкума́т (6)

(13) коканамата́нне ‹

› шкуматацца (10)

(8) шмата́нне ‹

› шкумата́ць (9)

(10) грымата́нне ‹

› шкума́тнік (9)

(9) лапата́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

стан