мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шоўкаматанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шоўкамата́нне мн. шоўкамата́нні |
| Родны каго? чаго? |
шоўкамата́ння мн. шоўкамата́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
шоўкамата́нню мн. шоўкамата́нням |
| Вінавальны каго? што? |
шоўкамата́нне мн. шоўкамата́нні |
| Творны кім? чым? |
шоўкамата́ннем мн. шоўкамата́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шоўкамата́нні мн. шоўкамата́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
šoŭkamatannie — беларуская лацінка
Слова шоўкаматанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шоўкаматанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шоўкапрадзенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шоўкамата́льня (13)
(11) бульката́нне ‹
› шоўкамата́льшчык (15)
(7) ла́танне ‹
› шоўкамата́льшчыца (16)
(7) мата́нне ‹
› шоўкападо́бны (12)
(13) коканамата́нне ‹
› шоўкапрадзе́нне (14)
(10) шкумата́нне ‹
› шоўкапрадзі́льны (15)
(8) шмата́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Брэст