STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шкут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шку́т мн. шку́ты |
| Родны каго? чаго? |
шку́та мн. шку́таў |
| Давальны каму? чаму? |
шку́ту мн. шку́там |
| Вінавальны каго? што? |
шку́та мн. шку́таў |
| Творны кім? чым? |
шку́там мн. шку́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
шку́це мн. шку́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
«Не рушыць даўніны, не ўводзіць навізны», — сказала бабуля і выкінула навюткі ўнукаў iMac.
škut — беларуская лацінка
Слова шкут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкырачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шку́рнічаць (10)
(6) бе́ркут ‹
› шку́рны (6)
(4) ску́т ‹
› шку́рны (6)
(6) ласку́т ‹
› шкутыльга́ць (11)
(4) яку́т ‹
› шкындзё́хаць (11)
(3) лу́т ‹
› шкы́р (4)
(8) шалаплу́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
