мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
берклія́нства — назоўнік Бе́ркутаў — назоўнік
канцэпт

беркут

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова беркут
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 бе́ркут

мн.  бе́ркуты
Родны
каго? чаго?		 бе́ркута

мн.  бе́ркутаў
Давальны
каму? чаму?		 бе́ркуту

мн.  бе́ркутам
Вінавальны
каго? што?		 бе́ркута

мн.  бе́ркутаў
Творны
кім? чым?		 бе́ркутам

мн.  бе́ркутамі
Месны
у кім? у чым?		 бе́ркуце

мн.  бе́ркутах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Вельмі добра, што вы паслухалі доктара і нарэшце пачалі рабіць сабе ўколы. Вельмі дрэнна, што гэта гераін.


bierkut — беларуская лацінка

Слова беркут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік беркут — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове беркуціца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› бе́рклій (7)

(4) аку́т ‹

› берклія́нскі (11)

(5) за́кут ‹

› берклія́нства (12)

(5) по́кут ‹

› Бе́ркутаў (8)

(4) ску́т ‹

› беркуці́ны (9)

(6) ласку́т ‹

› беркуці́ны (9)

(4) шку́т ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

уздзейнічае на плосказямельнікаў