аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шлэпанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шлэ́панне мн. шлэ́панні |
| Родны каго? чаго? |
шлэ́пання мн. шлэ́панняў |
| Давальны каму? чаму? |
шлэ́панню мн. шлэ́панням |
| Вінавальны каго? што? |
шлэ́панне мн. шлэ́панні |
| Творны кім? чым? |
шлэ́паннем мн. шлэ́паннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шлэ́панні мн. шлэ́паннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
šlepannie — беларуская лацінка
Слова шлэпанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шлэпанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шлэпар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шлэ́нданніца (11)
(8) шчыпа́нне ‹
› шлэ́ндацца (9)
(7) гэ́панне ‹
› шлэ́п (4)
(7) лэ́панне ‹
› шлэ́пар (6)
(9) парэпанне ‹
› шлэ́паць (7)
(7) тэ́панне ‹
› шлэ́пнуцца (9)
(8) хлю́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск